Je bekijkt nu Face your Fears and Go Beyond… Paarden Aaien…

Het is 10 juli 2021, de eerste 3 Pelgrims lopen de Pilgrimage in a Day. Tijdens de introductie de dag daarvoor heb ik mijn vriendin Henriëtte Moes de eerste envelop gevuld met allemaal prachtig inspirerend materiaal en de routekaarten met heel veel plezier overhandigd. Zij was 7 jaar geleden 1 van de trouwe volgers van de verslagen van mijn pelgrimage naar Santiago de Compostella en daaraan voorbij naar het einde van de Aarde, Fisterra.  

Inmiddels is zij zelf al 2 keer naar Santiago gelopen en heb ik haar mogen begeleiden (coachen) op haar pad. We hebben zelfs samen workshops gegeven; De Masterclass Voor Piekeraars. Die kwam voort uit een situatie waarin Henriëtte in haar slaap wakker gehouden werd door allerlei beren op haar pad.  

Wat is er beter dan samen  een “dansje te doen” met deze beren door ze aan te kijken en zelfs anderen te begeleiden in hoe daar mee om te gaan 😉   

Toen zij lucht kreeg van mijn initiatief dat ik een pelgrimage aan het uitzetten was in de natuur van de Uiterwaarden bij MedeVaartOord het Veerhuis te Varik heeft zij zich direct aangemeld. Daarmee is zij pelgrim nummer 1. Samen met twee andere prachtige vrouwen zijn ze na de introductie blijven eten en slapen in het Veerhuis. Ze zijn bij zonsopkomst hun Pilgrimage in a Day gestart.  


Ieder heeft haar eigen reden om met zichzelf aan de wandel te gaan en te ervaren welke antwoorden zich mogelijk laten zien. Het eerste deel van de pelgrimage gaat vooral over het hier en nu. Hoe ben je in de huidige situatie in je leven terecht gekomen door de keuzes die je hebt gemaakt, misschien ook wel door ze niet te maken. Tijdens dit deel heeft zich al veel laten zien bij Henriëtte. Maar daarover een andere keer meer.  

Het tweede deel van de pelgrimage gaat over je eigen eindigheid. Je bent hier tijdelijk op Aarde. Je bent uitgenodigd om in dit besef naar Fisterra te lopen dat het einde van je leven representeert. Hoe zit je daar als je zo doorloopt? Zijn er dingen die je zou willen loslaten, behouden of zou je zelfs nieuwe dingen willen doen?  

Het is een mooie warme zomerdag en na de lunch waarin de ervaringen van het eerste deel gedeeld zijn, gaat Henriëtte op weg naar haar einde…  

Ze is net een kwartier onderweg en ik ontvang een app:  

Na een heel kort telefoongesprek ben ik naar Henriëtte toegegaan. Ze staat ruim 50 meter voor het prikkeldraad waarachter koeien nieuwsgierig staan te kijken. Een lichte paniek is voelbaar en straalt ook door in haar hele verhaal. Henriëtte weet verstandelijk heel goed dat het een “niet logische angst” is.  

Ze vertelt haar verhaal en ik luister. Henriëtte haar grootste les tijdens het eerste deel is dat ze vooral haar eigen pad mag bepalen en creëren. Ik vertel haar in alle rust dat ze verschillende opties heeft. Ze hoeft helemaal niet langs de koeien als ze dat niet wil. We kunnen gewoon lekker teruglopen en een biertje drinken.  

Ze kan het weiland uit lopen en via de dijk haar pad vervolgen. Ik zie haar ontspannen en begin te grinniken. Ik bedenk dat de beren van vroeger nu vergezeld worden door koeien en als klap op de vuurpijl vertelt ze nog banger te zijn voor paarden en laat ik nu weten dat die 2 weilanden verderop staan…  

Een andere optie is dat Henriëtte samen met mij haar angst onder ogen komt. Niets hoeft, het is een mogelijkheid. Intuïtief loop ik op een gegeven moment richting de koeien waarbij Henriëtte mij volgt. Ze loopt helemaal tot aan het hek!!! 

Ik stap na korte tijd over het hek en blijf verbonden / dichtbij Henriëtte. Ze doet het nu volledig zelf met de zekerheid van mijn aanwezigheid.

Ze maakt echt contact met een koe en aait haar zelfs!!!  

Tijd voor de volgende stap. Ze klimt ook over het hek en loopt samen met mij door een weiland vol met nieuwsgierige koeien. Ik voel dat ze alert is en zeker niet paniekerig meer. Wat mooi en zo Courageous!  

De volgende uitdaging in de vorm van een grote groep paarden laat zich 1 weiland verderop zien. We herhalen het spelletje dat we eerder hebben gespeeld. Ik stap over het hek en ook hier weer komen paarden naar Henriëtte toe. Ik zie de spanning en ook de wens om dit aan te gaan en te veranderen. Ik begeleid haar met bemoedigende woorden en ze aait nu zelfs een paard; WOW! Ik maak hier een video van.  

Henriëtte stapt ook over het hek en wij vervolgen onze weg naar haar levenseinde. Ze heeft in ieder geval al een aantal grote angsten onder ogen gezien! Ik stel voor dat zij het laatste deel alleen loopt en dat ik op haar zal wachten wanneer ze terugkomt. Zo gezegd, zo gedaan. 

Precies als wij dat hebben besloten komt een andere pelgrim Erika terug van haar einde. Ze voelt bevrijd, open, blij en gelukkig. Het voelt alsof zij een aantal zaken bewust heeft losgelaten op Fisterra. Zij komt lekker bij mij liggen in het hoge gras. Schoenen uit en puur genieten;

leven is op dat moment mooi en volmaakt: ieder voor zich en samen gelukkig.  


Hoelang de periode is geweest dat Erika en ik samen in het gras liggend op Henriëtte hebben gewacht, weet ik niet. Wij waren even buiten de tijd, we hebben puur genoten van het daar samen zijn in de natuur. Het moet in ieder geval 1,5 uur geweest zijn toen een hele open blije Henriëtte terugkwam. Wat uitzonderlijk mooi om dit te zien. De positieve energie en blijdschap was zo duidelijk en voelbaar.  
 

Het mooie is dat we weer door alle weilanden met paarden en koeien zijn teruggelopen en dat dit volledig natuurlijk gebeurde. We hebben onderweg ook zoveel gelachen.   

Op de terugweg hebben vooral Erika en Henriëtte met elkaar ervaringen en verhalen gedeeld. Ik loop blij en dankbaar te genieten. Wat mooi is dit. Ik wandel met 2 prachtige vrouwen die beiden hele krachtige wezenlijke ervaringen hebben doorleefd. Ze weten beiden dat de ontvangen inzichten hen niet alleen nu maar ook op het pad dat ze vanaf nu zullen creëren voor zichzelf een wezenlijke bijdrage en positieve verandering brengt. En dat als resultaat van een Pilgrimage in a Day 

Het afgelopen half jaar heeft Henriëtte regelmatig de video waarin ze de Paarden aait, bekeken. Ze heeft ze vervolgens ook regelmatig opgezocht tijdens haar wandelingen en deelt nu regelmatig video’s van zichzelf terwijl ze weer ergens Koeien of Paarden Aait!  

Henriëtte heeft haar angst niet alleen onder ogen gezien, ze is daar nu letterlijk en figuurlijk aan voorbij (Beyond). Hiermee heeft ze nu de vrijheid voor zichzelf gecreëerd om ontspannen te kunnen lopen in gebieden waar ook paarden of koeien zijn.   

Face your Fears and Go Beyond!  

 

 

Artikel geschreven door Frans-Willem Deliën